مقدمه ای بر ترکیب شیمیایی اتصالات لوله های فولادی ضد زنگ نیکل-کروم-وانادیم-تیتانیوم

اتصالات لوله استنلس استیل همانطور که از نامش پیداست از فولاد ضد زنگ ساخته شده است، اتصالات لوله استنلس استیل عبارتند از: زانویی فولادی ضد زنگ، فلنج فولادی ضد زنگ، سه راهی فولادی ضد زنگ، سه راهی استنلس استیل، فولاد ضد زنگ کاهنده، سر کلاهک فولادی ضد زنگ و ... با توجه به روش اتصال می توان اتصالات لوله فولادی ضد زنگ سوکت، اتصالات لوله فولادی ضد زنگ رزوه ای، اتصالات لوله فولادی ضد زنگ فلنج و اتصالات لوله فولادی ضد زنگ جوش داده شده را به چهار دسته تقسیم کرد. زانوهای فولادی ضد زنگ در جایی که اتصالات لوله می چرخند استفاده می شود. از فلنج برای اتصال لوله و لوله به یکدیگر استفاده می شود، به انتهای لوله متصل می شود، لوله سه راهی فولاد ضد زنگ در محلی که سه لوله همگرا می شوند استفاده می شود. لوله های چهار طرفه در جایی که چهار لوله همگرا می شوند استفاده می شود. در هنگام اتصال دو لوله با قطرهای مختلف از کاهنده استفاده می شود. در مرحله بعد، بیایید نگاهی به ترکیب شیمیایی اتصالات لوله فولادی ضد زنگ زانویی بیاندازیم:

مواد پرکاربرد اتصالات لوله فولادی ضد زنگ: 304, 304L, 316, 316L, S30408, S30403, S31608, S31603, SUS304, ASTM A403, TP321, TP0Cr, TP321, TP317L, TP321, TP317L, , {18}}Cr17Ni14Mo2، 1Cr18Ni9Ti، 06Cr17Ni12Mo2، 022Cr17Ni12Mo2، و غیره.

نیکل: مهمترین عنصر اصلی فولاد ضد زنگ نیکل است که می تواند استحکام و چقرمگی فولاد را بهبود بخشد و سختی پذیری را بهبود بخشد. هنگامی که محتوای آن زیاد باشد، می تواند به طور قابل توجهی برخی از خواص فیزیکی فولاد و آلیاژها را تغییر دهد و مقاومت به خوردگی فولاد را بهبود بخشد.

منگنز: می تواند استحکام فولاد را بهبود بخشد، می تواند اثرات نامطلوب گوگرد را تضعیف کرده و از بین ببرد، و می تواند سختی پذیری فولاد را بهبود بخشد، فولاد پر آلیاژ منگنز بالا (فولاد با منگنز بالا) دارای مقاومت سایش خوب و سایر خواص فیزیکی است.

کروم: می تواند سختی پذیری و مقاومت در برابر سایش فولاد را بهبود بخشد، می تواند مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر اکسیداسیون فولاد را بهبود بخشد.

وانادیوم: می تواند ساختار دانه فولاد را اصلاح کند و استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر سایش فولاد را بهبود بخشد. هنگامی که در آستنیت در دمای بالا ریخته می شود، می تواند سختی فولاد را افزایش دهد. برعکس، زمانی که به شکل کاربید وجود داشته باشد، سختی پذیری آن را کاهش می دهد.

مولیبدن: می تواند به طور قابل توجهی سختی پذیری و مقاومت حرارتی فولاد را بهبود بخشد، از شکنندگی مزاج جلوگیری کند و مغناطیس باقیمانده و اجبار را بهبود بخشد.

تیتانیوم: می تواند ساختار دانه فولاد را اصلاح کند و در نتیجه استحکام و چقرمگی فولاد را بهبود بخشد. در فولاد ضد زنگ، تیتانیوم می تواند خوردگی بین دانه ای فولاد را از بین ببرد یا کاهش دهد.

مس: نقش برجسته آن بهبود مقاومت به خوردگی اتمسفر فولاد کم آلیاژ معمولی است که در هنگام استفاده با فسفر آشکارتر است.