لوله فولادی بدون درز (SMLS) معمولاً توسط فولاد ساختاری کربن معمولی و فولاد ساختاری آلیاژی نورد می شود که اکثریت تولید می شود و عمدتاً برای حمل لوله سیال یا اجزای ساختاری استفاده می شود.
لوله فولادی کربنی حاوی مقدار مشخصی کربن، سیلیکون و منگنز.
این شامل سایر عناصر آلیاژی نیست. محتوای سیلیکون به طور کلی بیش از 0.40٪ نیست. برای اطمینان از ترکیب شیمیایی فولاد کربنی و خواص مکانیکی، باید میزان گوگرد و محتوای فسفر زیر 0.035٪ را کنترل کنیم. به این ترتیب می توانیم لوله های فولادی کربنی با کیفیت بالا تولید کنیم.
طبقه بندی لوله های فولاد کربنی
لوله فولادی کم کربن، محتوای کربن کمتر از حدود 0.25٪ است. فشار طراحی کمتر از 10mpa برای نفت، نفت و گاز و رسانه های عمومی است.
ساقه فولاد کربن متوسط، محتوای کربن در حدود 0.25 ~ 0.60٪، مانند فولاد 35 و 45.
لوله فولادی با کربن بالا، محتوای کربن بیشتر از 0.60٪ است. این نوع فولاد به طور کلی در ساخت لوله های فولادی استفاده نمی شود.
مفید بودن لوله فولادی کربنی
لوله‌های فولادی کربنی به تنظیم محتوای کربن برای تقویت مداوم خواص مکانیکی لوله فولاد کربنی متکی هستند و در نتیجه لوله‌های فولادی کربنی متفاوتی را تولید می‌کنند که با توجه به محتوای کربن تعیین می‌شوند.
برخی از آنها را می توان در ساخت سازه های مکانیکی و ساختار ساختمان و خط لوله سیال انتقال و غیره استفاده کرد. همچنین در مهندسی آبیاری کشاورزی و حفظ آب، طیف گسترده ای از کاربردها استفاده می شود.
تفاوت بین لوله های کربن فولادی و لوله های فولادی بدون درز
1، لوله فولادی بدون درز نورد گرم با روش حفاری بدون خطوط جوش ساخته می شود. گاهی اوقات برای به دست آوردن شکل و اندازه مربوطه باید در یک لوله در کار گرم بعد از کار سرد ادامه داد. گرد، مربع، مسطح و غیره
2، لوله فولادی بدون درز بیشترین لوله مورد استفاده در تولید پتروشیمی است. اما لوله فولادی کربنی کاربرد بیشتری دارد.
